یه کار جدید...
سلام...
تابستون معمولاً زمان بیکاری و اوقات فراغت و مگس پرونی و از این حرفاس...
مخصوصا تابستون امسال که بعد از 16سال برای اولین بار، دیگه بعدش، مهری و کلاسی و درسی ... وجود نداره واسه من...
اما امسال تابستون با همه تابستونام فرق داشت...
خیلی خیلی سرم شلوغه...
اونقدرکه الان که 13 مرداده هنوز وقت نکردم مهم ترین کارم، یعنی درس خوندن واسه کارشناسی ارشد رو شروع کنم!
نمی دونم چرا اینقد الکی سرم شلوغ شده...اما دوسش دارم...
بیشترش بخاطر کمک کردن به استاد حری تو کار تحقیقاتیشه...
یه توفیق اجباری بود واقعا...
من که تو این چهارسال فرصت نکردم یه کتاب درست و حسابی بخونم، الان بخاطر این کار تحقیقاتی مجبور شدم چندتا کتاب و مقاله درباره ترجمه بخونم...
وقت کردم به عادت بچگییام برگردم...
بچه که بودم یه کتابایی خوندم که الان واقعا تعجب می کنم که تو اون سن و سال چطور من اون کتابا رو خوندم، و اصلا چیزی می فهمیدم ازشون؟!...یادم نیس!
کتابایی مثه مدیر مدرسه ال احمد، شازده کوچولو، بامداد خمار!...
....
می خوایم روی ترجمه های صالح حسینی از to the Light House (به سوی فانوس دریایی) ویرجینیا وولف و خشم و هیاهوی فاکنر کار کنیم...
و تو همین مدت کوتاه کلی مطلب خوندم که به نظرم جالب اومد...
جریان سیال ذهن...
آثار ویرجینیا وولف...
سبک مترجم....
صالح حسینی...
مخصوصا "جریان سیال ذهن" خیلی جالب بود برام...
ادم با این روش هر وقت هرجا، از زبون هر کسی هرچیزی می تونه بگه!
" شیوه «سیال ذهن» در داستان امروزی، از مهمترین تکنیک های داستانهای روانشناختی است. که می توان «اولیس» نوشته جيمز جویس را از اين جمله برشمرد.
در این شیوه، رمان نویس با بکارگیری مواردی همچون: «بازگشت به گذشته، یادآوری، درونگری، خاطره، ادراک و تداعی معانی» سعی می کند به اندیشه شخصیت ها نفوذ کند و با شکستن توالی زمانی و درهم ریختن گذشته و حال، مفهوم تازه ای از زمان ارائه می دهد که تاکنون سابقه نداشته است. زمان در این سبک به صورت غیر خطی است، یعنی ممکن است در یک پاراگراف جملاتی مبهم از زمانهای مختلف، بدون هیچ اشارهای از طرف نویسنده، بیان شود. نویسنده ممکن است، بدون استفاده از نشانهگذاری مناسب، از صحنهای به صحنه دیگر، و یا از اندیشههای کسی به سخنان کسی دیگر پریده و مجدداً به اول بازگردد. حتی راوی داستان نیز ممکن است متغیر باشد. مثلاً در رمان فارسی شازده احتجاب اثر هوشنگ گلشیری که از اولین رمان های فارسی این سبک است، گاه راوی در یک بند بارها عوض میشود.
از نویسندگان برجستهی این سبک می توان تولستوی، جیمز جویس، تی.اس.الیوت، ویلیام فاکنرو ویرجینیا وولف را نام برد.
از نویسندگان خارجی:
از نویسندگان ایرانی:
